Home

Is de projectleider van Likhubula Youth Organisation (LIYO). Dit project zet zich in om jongeren mee te laten doen. Mee te laten doen in de breedste zin van het woord. Vanmorgen na een meeting nog even met hem zitten kletsen, resulteerde in volgende blog..

In Nederland ga je nadat je de basischool hebt afgerond middelbaar onderwijs volgen. Na het middelbare onderwijs gaan de meesten studeren of een ambacht eigen maken. In Malawi werkt dat iets anders.. Na primary ga je als jongere (als je geluk hebt) naar secundary school en sommigen schoppen het tot universiteit. in de periode van scholing kun je in Nederland van tal van activiteiten je hobby maken. In Afrika is dat wat moeilijker. Geen tennisbanen, scouting clubs of playstations.

Masaka, eens tweede stad van Uganda, Heerlijke stad, 130 km ten zuiden van Kampala. Ik neem jullie bij deze graag voor heel even mee de straten van Masaka in..

Al vroeg begint het leven in Masaka, Zodra de eerste zonnestralen deze stad opwarmen, begin je te begrijpen waarom het hier zo fijn is. Je stapt om 08 uur je auto in en rijd met je ramen open de straat uit. Je passeert een Primary school waar een groepje kinderen te tegemoet komen rennen, elke dag weer. 

Leeftijdsgenoten die zich naar de universiteit begeven begroeten je met een Ugandese Goodmorning, je ontwijkt je eerste obstakel, overstekende kippen blokkeren je de weg. Je draait de grote weg op die je binnen 5 minuten in het Centrum van Masaka brengt.

Een maand lang in Uganda inmiddels, 4 weken geleden kwam ik hier aan en ik ben nu weer in Entebbe om een nieuwe vrijwilligers groep te verwelkomen. Hoe kan het hier zo snel gaan? Ik besef me nu dat 4 weken er maar heel weinig zijn en ik het liefst nog wel even zou blijven, maar daar over later meer..
 In vogelvlucht wil ik jullie meenemen door mijn afgelopen 2 weken.

 
Onder de boom bij het kerkje van de Chedra community is de ouderdag aan de gang. We zijn bezig met het activiteiten programma voor de oudere mensen van de community. 
Vanmorgen hebben we in kaart gebracht welke mensen er in de community wonen, hoe hen gezondheidsstatus is en of ze een inkomen hebben. Het is schokkend om aan te horen dat sommige mensen 8 familieleden hebben verloren aan HIV/AIDS. Het is goed dat Chedra deze mensen opvangt. Veel van hen zijn alleen, en we merken dan ook dat zij het enorm leuk vinden om met ons in contact te komen. Vooraf voelden wij ons opgelaten om oudere mensen Engels te leren. Achteraf bleek dat helemaal niet nodig te zijn, er wordt veel gelachen. Helemaal als wij proberen een beetje Luganda met ze te spreken.

Er zitten minder uren in een dag hier in Uganda. De tijd vliegt voorbij, vandaag op Womens day, een nationale vrije dag, heb ik de tijd om mijn ervaringen van de eerste week op te schrijven. Aangezien de eerste week barst van mooie indrukwekkende ervaringen zal ik diegene met jullie delen die het meest indruk op mij hebben achtergelaten.
De hoofdstad van Uganda is Kampala. Dit is een enorm chaotische stad waar je zonder gids geen raad weet. Down town vind je er veel marktjes waar iedereen hetzelfde verkoopt. De gedachte die meteen bij je opkomt is hoe deze mensen rond kunnen komen van het weinige dat ze verkopen. Wat ook opvalt is de gastvrijheid van de mensen hier. Iedereen benadert je uiterst vriendelijk, natuurlijk willen ze je wat verkopen maar ik heb het niet als opdringerig ervaren.

Morgen ga ik weer naar Afrika! Voor de tweede keer naar een Afrikaans land, Uganda. Het is alweer vier jaar geleden dat ik richting dit prachtige continent vloog. Destijds voor een half jaar. Stage bij een groot hotel, midden in Kaapstad. Geweldige tijd gehad. Kaapstad is een bruisende stad. Als westerse was er van een cultuurshock gewoonweg geen sprake. Kaapstad leeft, een Hippe stad! Het is meteen ook een stad van contrasten. Het contrast van Blank en zwart, rijk en arm en alles of niets.


Deze keer zal ik dus afreizen naar Uganda. De parel van Afrika.  Het land van Idi Amin, de dictator die door de Britten zelf is opgeleid tot eerste niet blanke generaal van het Britse leger. Het land van, wat ik mij heb laten vertellen; buitengewone gastvrijheid, vele tradities en mooie mensen. Ik ga het meemaken!

Lieve Vrienden,

Ik ben sinds september al als vrijwilliger bij Be More begonnen en kan niet anders zeggen dan dat ik steeds meer betrokken raak bij deze fantastische organisatie die voor een groot gedeelte ondersteunt wordt door vrijwilligers! Het feit dat je wèl kan bijdragen bij het maken van verschil is fantastisch! Ik wil jullie hier graag in betrekken. Dit wil ik doen door jullie op de hoogte te houden via deze weblog.

Vanaf 27 februari zal ik 6 weken in Uganda verblijven en de verschillende projecten bezoeken. Naast Pelido, Lwengo, Rakai, Buddukiro & Tekera zal ik ook een pilotproject aandoen die Be More op korte termijn hopelijk ook kan gaan steunen.

Ik zal mijn ervaringen en ontmoetingen die mij te wachten staan, zoveel als mogelijk, via deze site met jullie delen..